Kimsenin çıkamadığı bir tepeydi dudakların,
Kayıp Nuh’un gemisi saklı olan tepe gibi
O kadar çok sayıkladım ki seni geceleri
Dün gece ki gibi, önceki, geçen geceki,
Geçen haftaki, hatta yıllar öncesindeki gibi
Seni ilk kucaklayışım gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta