Kazan Şiiri - Yorumlar

M. Beyim.. ben.. eve geldim. Ben hastayım diye okulda kendimi tutamayıp ağladım. İkindi abdestini zor aldım, halim yoktu. Namazı zor kıldım, rekatı şaşırmışım tekrar kıldım. Akşam namazı için abdest almam gerekiyordu. Halim yoktu, zor aldım. Abdestim bitince lavaboya o iptal edilen 3. Hoca gelmiş. Fakat iptal edildiğini bilmiyormuş. Ben geldim, daha gitmem dedi, haberim yoktu dedi. Ben de ben gitmek istiyordum, siz kalın, ben gideyim dedim. Müdür kadınndan izin alıp geldim. Evde beni aradı. Paramın yatırılacağını, bu sevepten tekrar gelme işi, ben de paranın iptal edilme yolu yok mu dedim, o da var dedi, valiliğin yakınında bir yere yatırıp dekontu okula getirebilirsen, üşenmezsen, zor gelmezse oraya gitmesi o yolla olur dedi. Ben de tamam dedim. İşte bu kadardı şimdilik dedikodularım.

Boğazlarım bu günden beri gittikçe kötüleşti, burnumun derinlikleri de.. acıyor ve git gide yanması arttı. Pansiyona geçmek zorunda olmak hiç istemiyorum. Ama pansiyondayım. Pansiyon müdürü kadına söyledim ama neticesi kurtuluş yok. Belletici sayısı cuma cumartesi pazar 2 ye düştüğü için beni gönderemezmiş. Ben zaten hiç rapor almadım öğretmenlik hayatımda, yine almak zorunda kalmak istemiyorum. Buna bir çare bakmazsam çok hızla oldu. İlerisi bu hız devam edip kesilmezse hiç iyi görünmüyor. İnşaallah devam etmez. Annem hasta gelmişti, epey kötüydü. Onun hastalığı geçmiş de olabilir. Soğuğu ayrıca kapmış da olabilirim.

Üşütüyor gibiyim. Mikroplar devam ediyor gibi. Pansiyonda kalmak istemezdim. Evde olsam uygun şeyler yerdim. Soğan, veya acı yeşil biber. Vesaire..

Ben bu sabah arabayı zar zor donmuş camından kendime önümü görecek boşluk elde ettim. Geriye çıktım, kaldırıma çıkmışım, hiç iç açıcı değildi. Bir daha bindim ileri bu defa. O ara birisi de geldi, kendi aracını almaya, yolu ben tıkamışım. Ne yapacağım diye düşündüm. Yaptığım hareketlerle arabayı çevirmeyi başaramamıştım. En son geriye doğru gideyim, başka çarem yok dedim. Düz düz geri gitmem hiç kolay değil, arka cam da buz, soluma baktım. Sola kıvırıp soldaki arabalara yaklaşınca sağa kıvırıp, soldaki arabalardan çok uzaklaşmadan sola, sonra değmemek için sağa derken, çabucak geri gidip, içteki araziden dışarı çıktım. Dışarıda yamuk gine karlı bir yere arkam çarptı. Sonra ileri basıp bir şekilde gittim, okula gelince, iki tane araba okula giriyordu, ne yapacağım ne yapacağım diye dertlenirken aşırı yavaşladım ama durmadım, en son en ileriye gidip park yaptım. Sabah uğraşırken de geç kalmışım derse 10 dakika kadar kalmıştı. Normal insan gibi gelsem daha erken gelirdim. Bugün pansiyonda nöbetim var. Annem evde yalnız kalacak. İyi de üşütmüş olarak gelmişti, sesi iyi değildi. Hala iyileşemedi. İki gündür ful okulda olduğum için onu yordum. Bu gece de okuldayım inşaallah. Uykum çok erken geliyor. Pansiyonda ne yapacağım bilmiyorum. Gece sahur için kalkıp, çocuklara hazır şeyleri ortaya çıkarıp, çay demlememiz de lazım.

Arabamı arazi dışında bıraktım. Çok da güzel park ettim tam birisinin arabasının soluna, indim baktım, çarpmış mıyım diye çarpmamışım, iyi dedim. Eve geldim. Annem kitabımı çıkarmış, masada.. annemin benden önce kirabımı açması sebebiyle kitabımı aldığım saati ve tarihi yazardım ilk, onu yapmamış oldum. Sonra aklıma geldi, ama saati tam yazmadığım için üzüldüm. 17 ye yakın diye yazdım. Neyse.. babama arabamı birisinin tam yanına ne güzel park ettim derken, babam telefondan sağına mı soluna mı demesin mi.. ben anlamıyorum ne dediğini, babam bana adam arabasına nasıl binecek dedi, ben soluna park etmiştim. Şimdi eve yeni geldim, arabayı öyle böyle evin kapısına getirmek zorunda kaldım. Şansıma herkesin iş çıkışu, geri gitmem de çok iyi değil. Arkamda çocuklar da varmış, stres mitres hallettim sonunda

Ramazan hediyemi aldım. Teşekkür ederim.

Kitabımı eve bırakmışlar. Annem almış da olabilir, kapıya bırakmayı da işaretledim. Bugün de nöbetçiyim. Akşam geç gitme işim de var. Böyle kitabım geldiği gün gidemeyince beni bir yerlere bağlamışlar gibi oluyorum.