biliyorum kaza geliyorum demez
hele muhatabı ben olduğumda hiç diyesi olmaz
sanki kazaları ben davet ederim yaşamıma
küçük bir çocuğun çevresi ile ilişkilerinde
itinasız hareket edişidir sanki
çıkarsız ve önyargısız
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
ben hala oyuncaklarimi ve cocuklugumu özlüyorum
kazalarla bulusmam hep bundandir
Aman efendim özlediğimiz sadece ouncaklarımız ve çocukluğumuz mu acaba?Yoksa avuçlarımızdan akıp giden, bir türlü gidişine engel olmadığımız yaşamla birlikte sürüklenen fırsatlar ve güzellikler mi olsa gerek ?Ben içimizdeki çocuğun hiç büyümediğine inanırım hep...Aklımızda hep bir fotoğraf vardır çocukluğumuza dair...Ve biz hala o yaştayızdır...İşte yaşımız kaç olursa olsun, başımıza gelen ve adına kaza dediğimiz şey belki de içimizdeki çocuğun saflığı ile dünyaya bakışımızdandır...Kimbilir...İçinizdeki çocuk hiç büyümesin efendim...Aynı taze umutlar, ayn saf güzellikler hep varolsun dilerim...Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta