Kaz Mezarcı Şiiri - Beyzade Hüseyin Ekici

Eylül aylarında vurdu hep hazan
Nefes alamadım günlerce bazen
Kırdı dallarımı kaderi yazan
Sararmış güzlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Ne zaman güneşe dönsem yönümü
Gölgeler çoğalır keser önümü
Bakışlarım söner görmez yönümü
Umutsuz gözlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Caddeler kimsesiz uyumuş şehir
Sabahlara kadar kıvrandım sâhir
Şiirlerim öksüz kederim mahir
Yaralı sözlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Görünmüyor gökte yıldızlar müphem
Kör oldum sanırım gözümden şüphem
Bitap düştü yüzüm dağıldı cephem
Yorulmuş yüzlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Onlarca çıkmazda aklımı bozdum
Yangınlarda kalıp küllenen közdüm
Yakıcı sıcakta sararan tozdum
Kavuran yazlara bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Dilimde kaybolan sese dargınım
Bozuk ritimlerde kalbe kırgınım
Kopunca bam telim dertten yorgunum
Mızrapsız sazlara bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

İnsanlık elzemdir geri kalmadım
Nefsime uyarak hodbin olmadım
Yâre meftun olup visal bulmadım
Sevgisiz özlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Ölümün çığlığı hamuşa yankı
Ölmüşüm kesilmiş nefesim sanki
Ecelim nazenle gelir o anki
Tükenmiş nazlara bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Beyzade bir lahza gülmedi yüzün
Ne yana yürüsen hep sardı hüzün
Yaralarla dolu ahuzar mazin
Yok olmuş izlere bizarımı yaz
Kaz mezarcı benim mezarımı kaz

Beyzade / Hüseyin Ekici
16.09.2025