Yirmilerinde bir genç kızın heyecanıyla süslenmeliydim
Bırakmalıydım siyahları renklenmeliydim
Bense virane, sessiz, rutubet kokan bir ev gibiyim
Camları kırık, ışıksız
Soğuk ve sensiz
Gözlerim sabahın ilk saatleri gibi derin ve serin
Ellerim lapa lapa yağan kar ile savaş yapmış çocuk eli gibi soğuk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta