Gece şehrin ışıkları karardığında,
El ayak sokaklardan çekildiği an.
Yalnızlık, boynuma dolandığında,
Vakumla çekilir, beynimde ki kan..
Rüzgâr sesleri saçaklardan inen su
Sanırsın gök delinir, yıldızlar düşer.
Birde yatınca, uykusuzluk korkusu,
Gece yalnızlıktan, korkarmış beşer..
Bazen de çıkar gelirsin rüyalarımda,
Güneş gibi gecemi sen aydınlatırsın.
Beni mutlu etmek için uykularımda,
Daha ben uyanmadan, kayıplardasın…
2026
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 16:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!