26.02.1984 Kahramanmaraş/ Goksun
Sorsan, çok uzaklardayım
Sensizliğin başladığı bir yalnızlıkta
Kör ışıkların sessiz gölgesinde
Kapıların çalmadığı vefasızlık sokağında
Gitsen, güzel dediğimiz kırlara
Çicek açmış, ağacların doğasına
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta