Kayıp Ses Şiiri - Yorumlar

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Muhammed Rıdvan Gızri
1035

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Elif sabahın erken saatlerinde, henüz güneş tam olarak doğmamışken uyandı. Odası loştu, ama telefon ekranından yüzüne mavi bir ışık vuruyordu. Kulaklıklar hâlâ kulaklarındaydı; gece yarısı uyuya kalırken çalmaya devam etmişlerdi. Ekrana baktı. Playlist'in sonuna gelmiş, durmuştu. Kalktı, abdest aldı. Daha namaz vakti geçmemişti. Ama seccadeye oturduğunda garip bir ağırlık hissetti içinde, tarif edemediği bir şey. Dudakları Fatiha'yı mırıldanırken zihni başka bir yerdeydi; gecenin şarkılarından birinin melodisi, farkında olmadan kafasında dönüp duruyordu. "Hayat bana adil davranmadı... sen olmadan yaşayamam..." Başını öne eğdi. Namaz bitti. Ama huzur gelmedi. Elif yirmi üç yaşındaydı ve İstanbul'un kalabalık bir semtinde küçük bir dairede tek başına yaşıyordu. Üniversite bitince annesinin, babasının, çocukluğunun kaldığı Konya'yı terk etmiş İstanbul'da iyi bir iş bulmuştu. Ama şehir büyüktü ve büyüklüğü içinde insanı küçülten bir yanı vardı. İlk aylarda Kuran dinleyerek uyurdu. Sonra bir arkadaşı bir playlist paylaştı. "Bunları duymalısın, ruhuna iyi gelir" demişti. Şarkılardsn bazıları İngilizce'ydi, bazıları Türkçe. Anlatılan şeyler tanıdıktı; yalnızlık, özlem, haksızlığa uğramışlık hissi. Elif kendini o sözlerde buluyordu sanki. "İşte bu," diyordu içinden, "tam benim hissettiğim bu." Farkında olmadan playlist uzadı. Haftalar, aylar geçti. O sabah işe gitmeden önce Elif telefona baktı. Annesinden mesaj vardı:
"Nasılsın kızım? Seni arıyorum açmıyorsun. Hayrola."
Aslında Elif kulaklıkla müzik dinlerken titreşimi görmüş, "sonra ararım" diye bırakmıştı. Ancak unutmuştu. Başparmağıyla mesajın üzerinde durdu. Yazmak istedi ama ne yazacağını bilemedı. "İyiyim" yazmak doğru geldi, ama gerçek miydi? Gerçekten iyi miydi? Bir hafta önce işte küçük bir haksızlık yaşanmıştı. Haksızlık belki de değildi, sadece bir yanlış anlama. Ama Elif o günden beri içini kemiren bir öfkeyle yaşıyordu. Gece yatağa uzandığında kafasında şarkıların sözleri dönüyordu:
"Neden ben. Neden hep ben?"
Ve tuhaf olan şuydu: Bu sözler artık ona garip gelmiyordu. Sanki kendi düşünceleriymiş gibi hissettiriyordu. O gün öğle arasında ofisteki küçük mutfağa çekildi. Telefonu çıkardı, annesini aradı.
Annesi' "Kızım! Sesinde hem sevinç var hem hafif bir sitem dedi.
"Anne, meşguldüm. Özür dilerim."

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta