Kayıp satırlarımdaki keşmekeş yalnızlığımın
Amansız çığlıkları oldu bir başınalıklarım
Bir bedevinin çaputa çalan ömrüne sığındı
Biçare devinimlerdeki hoyrat gözyaşlarım
Dilimin kemiği oldu, öylesi yetim bırakılışlarım
Ve ben yittim, aktı avuç içerimden masumluğum
Yere çalındı, baharlara uçan umuttan kuşlarım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta