Çağların Çağıltısı Şiiri - İlyas Memiş

Pas tutmuş deryalara hükmeden donanmalar,
Savrulmuş kumsallara yosunlu yelkenleri.
Hangi kayıp sahilde karşılayacak rüzgâr?
Engin okyanuslardan seferden dönenleri.

Esiyor fırtınalar acep hangi diyarda?
Nerede denizleri dar eden Barbaroslar?
Ne zaman şahlanacak gemiler deryalarda?
Daha ne kadar puslu bekleyecek Toroslar?

Ne zaman yeşerecek sis çökmüş ovalarda?
Ecdadının ektiği mermi çekirdekleri…
Mevsimler koklayacak acep hangi baharda?
Karlı yamaçlardaki kan kokan çiçekleri...

Düşmüyor sokaklara gölgesi yüreklerin,
Çökmüş ufuklarına kentlerin kara duman.
Ne gün aydınlatacak ışıltısı göklerin?
Karanlık şafaklarda parlayacak ne zaman?

Bekliyor doruklarda donmuş şanlı destanlar,
Görkemli vadilerde çağlayacak zamanı.
Bekliyor kıtaları titreten küheylanlar.
Bekliyor asırlara huzur saçan fermanı.

Bitsin bu sessiz çığlık, çağlar açsın izlerin!
Terinle coşsun sular, çığlar kopsun sesinle.
Karanlık ufukları aydınlatsın gözlerin,
Şenlensin baştan başa yeryüzü nefesinle.

Ekim 2013