İntizar Şiiri - İlyas Memiş

Pas tutmuş deryalara hükmeden donanmalar,
Savrulmuş kumsallara yosunlu yelkenleri.
Hangi kutlu sahilden uğurlayacak rüzgâr?
Engin okyanuslara sefere gidenleri.

Esiyor fırtınalar acep hangi diyarda?
Nerede denizleri dar eden Barbaroslar?
Ne zaman şahlanacak gemiler deryalarda?
Daha ne kadar puslu bekleyecek Toroslar?

Ne zaman yeşerecek sis çökmüş ovalarda?
Ecdadının ektiği mermi çekirdekleri…
Mevsimler koklayacak acep hangi baharda?
Karlı yamaçlardaki kan kokan çiçekleri...

Düşmüyor gönüllere ışıltısı göklerin,
Çökmüş ufuklarına kentlerin kara duman.
Ne zaman esintisi sarsacak yüreklerin?
Aydınlık şafaklarda parlayacak ne zaman?

Bekliyor doruklarda donmuş şanlı destanlar,
Bekliyor vadilerde çağlayacak zamanı.
Bekliyor gölgesinde burçların kahramanlar,
Bekliyor hudutlarda yağız atlar fermanı.

Bitsin bu sessiz çığlık, çağlar açsın izlerin!
Terinle coşsun sular, çığlar kopsun sesinle.
Karanlık ufukları aydınlatsın gözlerin,
Şenlensin baştan başa yeryüzü nefesinle.

Ekim 2013