karlı, soğuk fakat açık bir gecede
köyün dar sokaklarında yürüdüğümde
ve dönüp arkama baktığımda,
ayın ve yıldızların izin verdiği kadar,
bastığım yerlerde ayak izlerimi görebildiğim gibi
senin bende bıraktığın izleri görebilirsin.
kim bilir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta