Yaşam tarafından köşeye sıkıştırılmak çok zor !
Ömür yolculuğumuzu anlamlı hale getiren ,
Günü başlatan insanlar zincirin halkaları gibi birbir kopunca
Yüreğimize hasretleri özlemleri düşünce ,
Yaşanabilir şartlar bir avuç arsız yüzünden ortadan kalkınca ,
Mevsimlerin , haftaların , günlerin tadı kaçınca ,
Çiçek bahçelerini andıran o huzurlu yol ,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta