Hayal denizinde kaybolmuş, umutsuz bir gemiyim ben.
Pusulam yok,yelkenlerim yırtık.Ufaktan su almaya başladım.
Dalgalar götürüyor beni uzaklara, çok uzaklara.
Hiç kimsenin bilmediği, bilse de asla yanıma gelemeyeceği, dönüşü olmayan diyarlara.
Arkama bakıyorum uzaklarda, çok uzaklarda heba olmuş hayallerimi görüyorum.
O kadar çok ki birike birike büyük bir ada olmuş.
Önüme dönüyorum bir de ne göreyim: karşımda parıldayan yepyeni umutlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




'Hiç kimsenin bilmediği, bilse de asla yanıma gelemeyeceği, dönüşü olmayan diyarlara.'
Orda bi'köy var uzakta şarkısına değinmiştir, şairimiz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta