İki yeşil göz içindeki yangındı yılların haşmeti
Sevdana daldıkça anladım, körmüş gözleri
Soruyorlar!
İçini kapadın mı dört duvarla?
Ve kazıdın mı ismini her bir tuğlaya?
Kırdım oysa ki, emsalsiz duvarları
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Öncelikle şiiri eleştirmek istiyorum. Kısa tuttuğun dizeler akıcılık katamamış ve hatta belkide daha da arttırmış sürtünmeyi. Şiir ivme kazanamamış bunlardan dolayı. Beğenmeyeceksin derken galiba bu sefer haklıydın. Şiir kendi içinde bile kopuk bazen. Pek beğenmedim canım.
Bunu yanında Hakan ustama katılmıyorum. Eğer yaşadığın kaybetmişlikse, kaybetmişliği yazmalısın. Anlatmak istediğin 'Yeterki gel ben doğrularımdan vazgeçerim' se o zaman okuduğumda zihnimde bu anafikir çıkmalı ortaya. Güçlü olduğunda gücünü, öfkeli olduğunda öfkeni, ve düşkün olduğundada düşkünlüğünü kazıyabiliyorsan kalbime, o zaman iyi yazmışsındır. Ama bu sefer kötü yazmışsın sanki ;) :P
Sevgimle ve Saygımla
İbrahim Tolga Özsoy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta