Elbet bir adı olmalı bu hâlin,
Kalabalıkların içinde üşüyen bu sesin,
Her alışımda canımı yakan bu nefesin,
Yanı başımdan geçip giden herkesin.
Bir adı olmalı tüm bu çekilenlerin,
Bir tanımı,
Bir anlamı bulunmalı.
Yalnızlık dediğim,
Kimsesizlik bildiğim,
Issız bir rezillik çektiğim.
Kapısı hiç çalınmayan bir ev değilim sadece;
Hiç kimsenin merak etmediği,
İşinin dahi düşmediği kayıp bir adres,
Her günüm can sıkıntısı,
Her dakikam stres,
Düşmüyorum da artık hayrete,
Gecem gündüzüm aynı anksiyete.
Cümlelerim yarım hala,
Kelimelerim öksüz,
Şiirlerim yetim,
Sanki koca alemde bir ben kimsesizim.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 09:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!