İnsan Karasuları Şiiri - Kaya Katipoğlu

Okyanusta yalnız yüzen balık,
Akvaryumda umut aramasın,
Hangisi daha karışık,
Tabiatına göre mi yaşaman,
Yoksa yapaylıkta sıkışmak mı zor,
İnciyi kabukla korumak mı gerek,
Gelen ilk açacağa açılmak mı hor,
Benim için mi bağlandı yine o köstek,
Bilmiyorum,her türlü dibindeyim suyun...

Balinaların yemediği,
Yanlarından ayrılmayan o artıkçıllar,
İyi bilirler dalkavukluğu,
Küçüklüklerinden aşikar,
Oltayı atan balıkçı,
Onun da kovasında su var,
Düşünmeden atlar kaçı,
İğneyi görmeden damlar,
Bilmiyorum,bunlara şahit olan bir yosun...

Hepsi birer süs balığı,
Birileri izlesin diye,
Atılan ilk yemde,
Tutar bunların piranalığı,
Avutmalar kendilerine,
Mercan derler sahteliklere,
İsimdedir denizanalığı,
Sarılmaları anca zehirler,
Bilmiyorum,çöpçü balığıyım bu fanusun...