Dün yine arkadaşlarla takıldık;
Balıkçı barınağından bozma, küçük bir balık lokantasında...
Oldukça şirin bir yer:
Önünde göl, arkasında yemyeşil bir ormanlık.
Ay ışığı parıldıyor dalgalarda;
Çökerken gölün üstüne karanlık...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta