Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne yaparsın?
Sana tutkun bu ya;
Kendimi bildim bileli,
Kaybolur ara sıra...
Sevgilinin iki dudğı arasında küçük bir gülüşolmak ister ya insan..
İşte siz de tam orasına götürdünüz beni sayın İnceman..
Kaleminiz daim olsun...
Sevgi ve saygıyla / Bı sılav u réz... By; M.V.G.
tut kolundan bu gün de.
Belki uyumuyordur.
sessiz sessiz sohbet eder sabaha dek
uyursunuz yeni güne.
yüreğinize sağlık.
ne kadar güzel şiir... duygu olarak bu şiirle akrabayım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta