İkindi sonrası onyedi sularında
ırmağın üzerine düştüğünde gölgen
sessiz istasyondan tren geçerdi
ahşap pencerelerine değerdi güneş
ve gözlerinden yansırdı hüzün
şakağından vurulmuş bir şahan gibi
sevdam dolanırken üstünde
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
