düşerken her bir umudum gözlerimin önünde,
öylece bakakalmıştım mehtabın aydınlattığı gökyüzüne.
yaşadığım her bir infiali bu anlamsız ruha adamıştım.
oysaki ne gerek vardı bunca hapsolmuşluğa,
yollarca uzanmış karanlığıma,
ne gerek vardı?
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Oysaki birkez daha gezdim bu sokakları..
Ne bir dosta rastladım,
Ne ufuk da bir can....
Yüreğinize sağlık, beğeniyle okudum..
Saygılarımla..esenlikler
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta