düşerken her bir umudum gözlerimin önünde,
öylece bakakalmıştım mehtabın aydınlattığı gökyüzüne.
yaşadığım her bir infiali bu anlamsız ruha adamıştım.
oysaki ne gerek vardı bunca hapsolmuşluğa,
yollarca uzanmış karanlığıma,
ne gerek vardı?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Oysaki birkez daha gezdim bu sokakları..
Ne bir dosta rastladım,
Ne ufuk da bir can....
Yüreğinize sağlık, beğeniyle okudum..
Saygılarımla..esenlikler
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta