Kayıp; bütün örtüsüz geceler ve bereketli yağmur.
İçimize doldurabileceğimiz bütün vakitsiz adımlar.
Kaynarken toprak bozkırın acı gömülü ovasında,
Kar beyazı bir güzellik vardı dağların sarnıcında.
Hesabını yoklamadığımız acısız güzel geceler,
Dalından kopmasaydı hoş olacaktı meyveler.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta