Yorgun gecelere uyanan sabahlara dogan
gözlerinin ışığı
kayıp.
Ufuklarda izdüşümü,
çakan şimşeklerde güne kapı aralayan
gülücüklerin —
kayıp.
Eski,
çok eski fotoğraflarda bıraktığım
yaşanmış anılar…
ufuklarda kaybolan gemiler gibi
solgun,
yorgun,
sessiz
ve
kayıp.
Seslendiğimde, duymadığın
uzandığımda, dokunamadığım
beklediğimde, gelmediğin
bir ömür
kayıp.
Anılarda kalmış
anılarımsın.
Soracak dillere,
saracak kollara,
görecek gözlere,
tutacak ellere
kayıp.
Kayıt Tarihi : 29.11.2015 13:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!