Bu herşeyini yitirmiş dünyamda
Ne doğan günden ümit kaldı
Ne parampaça gönlümde tahammül
Dost yüzünde kayboldu bu simsiyah akşamda
O hep ötsün dediğimiz kuşlar da sustular
En acı lezzetinde zaman
Sen olmadıkça anladım
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Şairler de birer insandır. Bazen böylesine ümitsizliğe düşebilirler.Ancak bu kadar karamsarlıkta sınırını aşmış.Yazar biraz karamsarlık, biraz da iyimserliği işleseydi mükemmel şiir olurdu.Yazarımıza rahmet dilerim. saygılarımla.
Aşk yıkar arıtır hepimizi
Aşk parlatır ışıklandırır gözlerimizi
Aşkla sıyrılırız bencilliğimizden
Sırf kendimizi düşünmekten
Aşk tutar elimizden
Tam uçuruma düşecekken
Aşktır kurtaran yalnızlık cehenneminden
Issızlıktan kimsesizlikten
İnanılmaz bir bedbinlik ve ıstırap var şiirde..Kimi kaybetmiş ki şair. Demek ki çok seviyormuş
İnanılmaz bir bedbinlik ve ıstırap var şiirde..Kimi kaybetmiş ki şair. Demek ki çok seviyormuş
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta