kaybetmek korkusunu yaşadığım zamanlar
işte böyle olduğum anlar.
sabahtan akşama kadar yataktan çıkmak istemediğim
komik ama düşünmekten kişisel nedenlerle korktuğum
bu yüzden sürekli uyukladığım
ağlamamak için aynaya bakmaya korktuğum
içimde hissettiğim sürekli derinden bir acının olduğu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta