Kayboluyorum.. Okyanuslara açılan gemilerden tek farkım, ardımdan sallanmamış eller. Kimse fark etmiyor fakat ben açılıyorum, yüzmeye cesaret dahi edemeyeceğim yalnızlığa, hızlıca… elimde kalmış bilet koçanları, kimsesiz yolcu gemisinde. Oysa konuşmayı söktüğüm ilk gün düşünmeye başlamıştım, umudumla inşa etmeye hazırlandığım o hayatın gemisini. Birçok koltuğu vardı, birçok koltuğa yakıştırılmış insan. Mutluluktu varış noktası. Zaten hep mutlu olmalıydık yol boyu. Oysa çoktan yol aldı gemim. Elimde bilet koçanları, fark edilmeyen kayboluşum…
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta