bahar odalarındaydı sözleşmemiz
karlı zirvelerin ayazına masa kurduk
nöbetimizde aşı yoktu sevdalarımıza
kırık dallarda çiçek açamaz olduk
seyir defterimizde beyazdı sayfalar
turfanda beklerken tufanda saf tuttuk
avuç içine yazılıydı özel şifremiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta