Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Tam devrimci şiiri olmuş ha.
' Bir soğuk yel eser...'
Üşür ölüm bile...' dergibi soğuk bir o kadarda, yalnızlık içinde...
Kendiyle debelenir gibi.... ayrılıklarda tütün ekilir topraklarda tuz basılmadan önce yaraya,
tütün basılırmış, tuz daha sonra icat olmuş:))))
Ama, o ilk ayrılık anındaki gidiş ve dönüşünün olmadığını bilmek , nefessiz bırakıyor insanı..
hemde dizlerinin dibinde...
Sevdada kendinle başbaşa, ayrılık saatlerinde dik durmak; tam devrimci duruşudur. Bu ne kadar şiddetli ve alışkanlık yapmışsa, o kadar çökersin... Dayanamazsın... AMa, yaşam yıkar hepsini, elini tam kaldırıp, güle güle demeden, parmakların açılmaz arkasından....ama, her elvedanın; bir bütün yaşamsal tınısı vardır... Elvedaların altı hep doludur... Bir yaşanmışlık, bir paylaşım vardır...
Erdemim Yüreğine emeğine sağlık dostum...
Sevgiyle....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta