Tozlu rafların içinde,
Arıyorum...
Bulamıyorum,
Defterimin arasındaki
Gül kurusu
Gülüşlerini..
Madem ki bitti aşk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bence de, biten bitmiş, giden gitmiştir bir kere.. Giderken gülüşlerini de almıştır, bırakmamıştır tozlu raflar arasında. Yenilmişliğin hesabı yapılamayacağı gibi, hesap yapmanında bir anlamı olmaz..Gayet başarılıydı. YÜREKTEN KUTLARIM..Devammmmmmmmm :)))
her yeri aradın mı sevgili kardeşim
her yeri aradın mı sevgili kardeşim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta