Kayınvalidem bir gün, Ankara’daki oğluna telefon etmiş. Ama ulaşamamış bir türlü. Her seferinde tele sekreter çıkıyormuş, anladığıma göre. Ama kayınvalidem nerden bilsin telesekreteri.....Sinirli bir şekilde dedi ki bana:
- “Kemraan! Abenin cebini areyon, bulameyon. Abin çemek (çenesi düşük) bir sekreter a(l) mış menemme(galiba) . Ne vakıt arasam, bi kız çıkıyo, “Aradığınız numara yanış, bir ta(bir daha) ara’n(arayın) deyip deyip gapatıyo. O konuşurken araya girip, numara doğru de’cen (diyeceğim) emme (ama) , dinnemeyo bile(ama) .....Geberesicik (kahrolasacık) !
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




kayınvalidenize ve size teşekkürler
saygılar
::)))))
:)))
teşekkürler hocam...
A.ÖĞDÜM
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta