Bir akşam misafirimiz var. Yemeğimizi yedik, kahvelerimizi içtik, sohbet ediyoruz. İşte herkes birşeyler anlatıyor. Kimi, başından geçen ilginç bir olayı anlatıyor; kimi fıkra anlatıyor, kimi taklit yapıyor falan.
Derken bir arkadaşımız çok komik bir fıkra anlattı. Bir kahkaha koptu ki odada, sormayın gitsin. Millet çatlayacak gülmekten. Bir baktım kayınvalidem bayılacak neredeyse, o kadar gülüyor.Gülmekten akan gözyaşlarını başındaki yemenisi ile siliyor. Yani anlatılan fıkra, en çok onun hoşuna gitmiş.
Gülmesi geçtikten sonra bana eğilip, fıkra anlatan arkadaşımızı göstererek sordu:
- “ Kemraan! Neye güldünüz o gadar? Ne anlattı bu? ”.
Dayanamayıp sordum:
Tamamını Oku
:-))))))))))))))))))))) cok seker ya aaaaaaaaaa
:)) sevgiler..
:)))
Gercek ama!
böyle anlari ben de yasdim. Hele de ögrenciler arasinda. Hatta bugünlerde altinci siniflarda cokca rastladigim bir durum.
Insan gidiklanmaya dursun... :)
Tesekkürler ögretmenim.
Kayınvaldenizi sayenizde çok iyi tanıdım,
çok da sevdim, teşekkürler Kamuran hanım...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta