kaygılar ormanında arıyorum geleceğimi
bükmüş boynunu çiçekler kan damlıyor yüreklerinden
titreyerek önüme düşüyor kopan kozalaklar
yüzünü dönmüş bana ışıldayan sevdalı umutlar
geçmişimin sepetinde kurdeleydi gelincikler
kulaklarımda ninniydi kuş sesleri
mızraklarını çekmişler hedeflerinde ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
