Gün, kendinden geçmenin değil,
bilakis uyanık olmanın günüdür.
Ne var ki, çıkarıp atmıyorsun atgözlüğünü,
İnatla geziniyorsun başın önde eğik.
Fikir özgürlüğün ellerinden alınmış,
Üç maymunu sergiliyorsun.
Kokuşmuşların, yobazların, açgözlülerin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Berrin hanım:Güzel bir uyanışı sergilemişsiniz
terik ediyorum.Tam puan.
Saygılar
Ramazan Gerek
tebrikler kaleminiz daim olsun
müthişti kutlarım..
TEBRİKLER, SAYGILAR..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta