Aslında kendimden korkuyorum
Gecenin kör karanlığı sesli konuşuyor artık
Ürküten bir yalnızlığı var sokak lambasının
Ve ışıksız ateş böceklerinin...
Baktıkca onlara, kendi karanlığımda kayboluyorum...
Sarhoş düşünceler içinde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kaleminiz daim ola,güzel anlatımı okuyucuyu yormayan güzel bir üslubunuz var.Tebrikler.Esen kalın..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta