Zamansız gidişlere alışık bu beden,
Her gözyaşı bir haykırış aslında
Terkedip gittiklerimiz de çok,
Belki on,belki yüzlerce...
Küçükken oynadığımız oyunlar kadar,
Masum değil kendimize oynadıklarımız.
Artık sadece yalan ve şeytanlık var içimizde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta