En acısı!
Kayboluş bir bilinmezlikte.
Gök ile yer arası kadar
Mesafede,
Savruk düşünceler!
Ağlayan uslarda.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Ve her şeye rağmen
Ürkek yüreklerin sesiz çırpınışlarında,
Gülümseyen bir inanç
Yol alır varoluşa.
Sonra görkemli bir yükseliş
Dokunur ay’la, yıldıza.
mükemmel dizeler...
yürekten nefis bir içtenlikle akıp gelmiş....
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta