En acısı!
Kayboluş bir bilinmezlikte.
Gök ile yer arası kadar
Mesafede,
Savruk düşünceler!
Ağlayan uslarda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ve her şeye rağmen
Ürkek yüreklerin sesiz çırpınışlarında,
Gülümseyen bir inanç
Yol alır varoluşa.
Sonra görkemli bir yükseliş
Dokunur ay’la, yıldıza.
mükemmel dizeler...
yürekten nefis bir içtenlikle akıp gelmiş....
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta