Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
gözler gülmekten vazgeçtiğinde
anıların bile ulaşamadığı günlerde
acı oturmuş yüreklere
insanlar insanları yitirdiğinde
kucakların boş kaldığı günlerde
hayat çok zor
yalnız ve çaresiz yaşantılar içinde
Yitirilmiş umutların kökleri bunlar.
Kayboluş
gözler gülmekten vazgeçtiğinde
anıların bile ulaşamadığı günlerde
acı oturmuş yüreklere
insanlar insanları yitirdiğinde
kucakların boş kaldığı günlerde
hayat çok zor
yalnız ve çaresiz yaşantılar içinde..
...........
Şiirlerin kalıcı olması için bir yönüyle şairin şiirlerinde kullandığı kelimelere geçmişe ve geleceğe uzanan, çağları kuşatan bize özgü bir gömlek giydirmesiyle bağlantılıdır. Şiiri bugün okuyan da yüzyıl sonra okuyan da kendini, kendi sesini bulmalı onda. Bu da şairin hem kendi devrinde hem de daha sonraki dönemlerde uzun soluklu olarak yaşamasını sağlar.
Tebrik ediyor, başarılarınızın devamını diliyorum. Selamlar. .'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta