Şöyle bir ellerimi
karanlık göklere doğru yükseltsem,
kara toprağa ve gamsız insanoğluna bakan yüzümü,
umut gibi parlayan yıldızlara doğru kaldırsam,
insanlardan ayrılsam
ve çürümüş vücudumu,
toprağın derinliklerinde bıraksam,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta