Gökyüzünün siyah örtüsünde kaybolmuştum .
Güller ektigim yerde kurumuş diken olmuştum .
Sen dünyama girince güneş olup, ışık
saçmıştım .
Yıldırım olup toprağa düşmüştüm .
Hüznün sesi olup , yağmurlara kapilmistim.
Yüzünde papatyalar açacak diye çamur olup kurumuştum .
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta