Kaybolmuş Sayfalar
Uçurumların kıyısında bekledim,
Tabiat hâlâ nefes alıyordu;
Ben ise ölü bir iğnede iplik,
Asılı bir nefes,
Kırık bir darağacıydım.
Her şey terk etti yüreğimi.
Umut kuş sürüleriyle ufka uçtu,
Aşk seninle kayboldu,
Güven dostlarımla gitti.
Bir tek gözlerim kaldı;
Onlar hâlâ,
Karşılıksız bir ayna gibi
Gösteriyor bana her şeyi.
Yıldızlar çoktan terk etti göğü,
Çiçekler baharı unuttu.
Çalıkuşu daldan dala sessiz,
Bülbül figanında
Gözyaşım yanıyor.
Her şey kayboldu sayfalarda.
Önce saçlarım beyazladı seni beklerken,
Sonra düşlerim kurudu yüreğimde.
Bir yanım taş gibi suskun,
Bir yanım kırık bir dize gibi çırpınıyor.
Ve bil ki:
Ölüm, ancak sensizliktir.
Kara toprakta bile
Adını saklar gece.
Her damla gözyaşım,
Senin avuçlarında yeniden
Filizlenir.
Kayıt Tarihi : 29.8.2025 00:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!