Kaybolma Şiiri - Dağlar Özügüç

Sadece kendi sevdanda kaybolma,
Başka duygulara kapanırsan
Varlığın güzelliğini nasıl anlayacaksın?
Birini severken bütün âleme küsmek,
Aşkın genişliğine dar bir kefen biçmektir.
Sevgiyi tek bir sevdaya hapsedersen.
Şefkati böylesine bol olan kalbi
Daha ne kadar dar bir kafeste tutabilirsin?
Bırak gönlün geniş bir gökyüzü olsun,
Her duygunun konacağı bir dal bulunsun.
İçinde nice mevsimler saklayan bu kalp,
Bir tek sonbahara razı edilirse yazık olmaz mı?
Sevda, göğsünde taşıdığın uçsuz bir gökyüzüdür;
Her yıldız başka bir merhametin hatırası.
Bırak gönlün çoğalsın rüzgârlar gibi;
Bir çiçeğe eğilirken bütün baharı incitmesin.
Gerçek sevgi bir kalbe bağlanırken bile
Şefkati bütün varlığa yayabilmek iyi olmaz mı?