Sensizlik artık bu şehrin adı.
Puslu gökyüzü, köhne binaları,
Adımlarına muhtaç sokakları,
Hasretinle uzayan geceleri var.
Sensizliğe ağlayan bulutları,
Özlemine yelken açan gemileri,
Haddini bilmez bir aşığı var.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta