Kayboldum Şiiri - Kemal Hacıismailoğlu

Gecenin hüznüdür üstüme çöken,
Bakışlar manalı, sözler bir diken,
Var mı ben gibi gözyaşı döken,
Gönül deryasında sessizce soldum..!

Zamanın içinden süzülüp geçtim,
İyiyi kötüyü hep kendim seçtim,
Aşkın badesini zehirle içtim,
Ben bende değil sende kayboldum..!

Geceye sığındım, her yanım kara,
Hasret içimde büyük bir yara,
Düşmüşüm çıkışı olmayan zara,
Kaderin çizdiği yolda kayboldum..!

Hayat dediğin şey çölde bir serap,
Soldu güllerim, her günüm harap,
Bu fani dünyada çeksem de azap,
Kaderin çizdiği yolda kayboldum..!

İsyanım kendime, kadere değil,
Yoruldu yüreğim, önünde eğil,
Kalbim bir tutsaksa, bedenim sefil,
Çaresiz dertlerin içine doldum..!

Sustum ben bir daha konuşmam gayrı,
Koşmam peşinden, yolumuz ayrı,
Gönül hüsrandadır kalmadı hayrı,
Ben bende değil sende kayboldum..!