Ruhumun kanatları göğsümü parçalıyor,
Ben bu dünyanın yetim çocuğuyum,
Ne sahip çıkanım var nede anlayanım,
Kayboldum bunca ruhsuz bedenlerin arasın da.
Bir nefes istiyorum tüm umutları içime çekecek kadar,
Bir gülüş istiyorum yüreğime değecek kadar,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Yüreğinize sağlık tebriklerimle
Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta