Ruhumun kanatları göğsümü parçalıyor,
Ben bu dünyanın yetim çocuğuyum,
Ne sahip çıkanım var nede anlayanım,
Kayboldum bunca ruhsuz bedenlerin arasın da.
Bir nefes istiyorum tüm umutları içime çekecek kadar,
Bir gülüş istiyorum yüreğime değecek kadar,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Yüreğinize sağlık tebriklerimle
Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta