Dört nala koşuyordum
Sonunu bilmediğim uzaklara
öfkemi, hırsımı ,nefretimi ,sevgimi alıp.
Koca evrenin boşluğundaki noksanlıktın bende
Görünecek kadar yakın dokunamayacak kadar uzak
Varlığınla karanlığımı aydınlatırken
yokluğunla esaretim oldun
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta