Bu bahçeydi hazan gelmez sandığım
Yıkılmış ağaçlar, dallar kaybolmuş
Açılıp gülünce hep kıskandığım
Al, pembe, beyazlı güller kaybolmuş.
Sevgiyle parlayan sımsıcak bakış
Gitmiş de yerine gelmiş kara kış
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta