Yüzyıllar önce kaybolan sevgiyi aradım,
Suçluyum, insanlarca yasaklanan duyguyu aradım;
Sevgi güneş dedim, parlaklığına, yüceliğine kapıldım.
Zaman geçti, güneş battı, yıkıldım.
Anladım, o zaman sevgi ölmüştü,
Kalpsizin biri onu gömmüştü.
Kazdım kabristanları, tozlaşmış kemikler gördüm,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta