Yüzyıllar önce kaybolan sevgiyi aradım,
Suçluyum, insanlarca yasaklanan duyguyu aradım;
Sevgi güneş dedim, parlaklığına, yüceliğine kapıldım.
Zaman geçti, güneş battı, yıkıldım.
Anladım, o zaman sevgi ölmüştü,
Kalpsizin biri onu gömmüştü.
Kazdım kabristanları, tozlaşmış kemikler gördüm,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta