Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
oof of...kum saatindeki, kum tanecikleri,yukarı doğru akabilir mi?..güneş battığı yerden doğabilir mi...Dünü ebediyete gömenler utansın..akbaba gibi istanbulun üstüne çöktüler..yok ettiler turuncu akşamları...yüreğinize ve kaleminize sağlık..
melek ayaz
Denizde turuncu akşamları.
Kat üstüne kat gerek.
Doymak bilmeyenlere
Tomar tomar para gerek
akıl ve vicdan gerek....
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta