Insanoglu bir gün virgülü kaybetti,
söyledikleri birbirine karisti..
Noktayi kaybetti, düsünceleri
uzayip gitti ayiramadi onlari
Ünlem isaretini kaybetti bir gün de
sevincini öfkesini bütün duygularini
yitirdi. Soru isaretini kaybetti
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta